Urząd Miasta Bydgoszcz

 

 

      

Portalem administruje:

Ogólnopolskie Stowarzyszenie Chorych na Łuszczycę "Psoriasis"

 

Ogólnopolskie
Stowarzyszenie
Chorych na Łuszczycę
"Psoriasis"

 

 

 

 

 

 

A A A

Nowe rozwiązania w leczeniu łuszczycy

 

Wstęp

 

Ciągle zwiększają się możliwości leczenia łuszczycy. Istnieje więc potrzeba opracowania sposobu łączenia metod leczenia. Duże znaczenie mają tu dowody medyczne na skuteczność nowych i znanych już leków. Artykuł ten koncentruje się na nowych danych uzyskanych na podstawie wysokiej jakości badań zaprezentowanych na tegorocznym Kongresie Europejskiej akademii Dermatologii i Wenerologii (EADV). Dane te dotyczą długoterminowego bezpieczeństwa oraz efektywności nowych oraz stosowanych już wcześniej leków.

 

Ustekinumab, lek biologiczny, który ma szansę być zatwierdzony do leczenia umiarkowanych i poważnych przypadków łuszczycy w 2009 roku, był poddany szczegółowym badaniom. Badanie przebiegało w trzech etapach. Objęto nim 903 pacjentów, którzy otrzymywali Ustekinumab albo Etanercept przez 12 tygodni.

Okazało się, że 68% - 74% pacjentów leczonych lekiem Ustekinumab osiągnęło 75 punktów w skali PASI w porównaniu z 58% pacjentów otrzymujących Etanercept. Oba leki ogólnie były dobrze tolerowane. Działania niepożądane prowadzące do przerwania terapii pojawiły się u 1,2% (Ustekinumab) i 2,3% (Etanercept) przypadków. Badanie to dowodzi efektywności obu środków biologicznych, przy czym Ustekinumab okazał się lepszy w leczeniu łuszczycy.

Ponieważ u 1 na 4 pacjentów rozwinie się w końcu artropatia łuszczycowa (łuszczycowe zapalenie stawów), ważne jest, aby Ustekinumab działał też na stawy, co zwiększy przydatność tego leku. Należy tu podkreślić, że na podstawie II fazy badań stwierdzono, że Ustekinumab okazał się skuteczny również w tej dziedzinie. Badaniem tym objętych było 146 pacjentów z artropatią łuszczycową. 20% poprawy zaobserwowano już po 12 tygodniach leczenia u 42% pacjentów przyjmujących Ustekinumab w porównaniu z 14% pacjentów przyjmujących placebo. Poprawie stanu stawów towarzyszyło zmniejszenie wskaźnika PASI u pacjentów przyjmujących Ustekinumab, którzy również cierpieli na dolegliwości skórne. Badania wykazały szybką, trwałą i znaczącą poprawę zdrowia pacjentów z łuszczycą i artropatią łuszczycową.

 

Na Kongresie (EADV) zaprezentowano także uzyskane w drodze badań dane dotyczące bezpiecznego i efektywnego działania ABT-874, który może być dopuszczony do leczenia łuszczycy w 2010 roku. Działania niepożądane podczas stosowania u pacjentów tego leku były łagodne i obejmowały: dolegliwości gardła i nosa, reakcję wokół miejsca wykonania zastrzyku, infekcje górnych dróg oddechowych, ból głowy, nadciśnienie i ból stawów. Pokazuje to, że ABT-874 jest bardzo skuteczny i bezpieczny, także podczas ponownej terapii. Wywołuje długotrwałe ustąpienie objawów chorobowych.

 

Badanie długoterminowego bezpieczeństwa zatwierdzonych już leków antyłuszczycowych

 

W przeciwieństwie do Ustekinumabu i ABT-874, które oczekują na akceptację do leczenia łuszczycy, środki biologiczne blokujące TNF-α są w użyciu od ponad dziesięciu lat. Jednakże, większość informacji dotyczących tych leków, pochodzi z reumatologii i gastroenterologii. Oczekuje się, że wyniki dotyczące pacjentów z łuszczycą potwierdzą długoterminowe bezpieczeństwo i efektywność tych środków w leczeniu łuszczycy.

Jedno z badań oceniło bezpieczeństwo Etanerceptu na grupie 383 dorosłych kanadyjskich pacjentów. Najczęściej stosowaną dawką było 50 mg dwa razy w tygodniu. Tylko 1,3% pacjentów przerwało kurację z powodu szkodliwych działań. Najpowszechniejszymi działaniami niepożądanymi były m. in. bóle pleców, nadciśnienie, choroby nosa i gardła. W sumie zgłoszono 30 poważnych działań niepożądanych u 26 pacjentów (6,8%). Warto nadmienić, że nie zanotowano przypadków gruźlicy, liszaja rumieniowatego ani chłoniaków. Etanercept wykazał więc, korzystny poziom długoterminowego bezpieczeństwa.

Podobnie, długoterminowa kuracja Infliximabem okazała się bezpieczna w wielu grupach badanych. Włoskie badania obejmowały 130 pacjentów leczonych Infliximabem przez 3 lata i potwierdziły poprzednie dane dotyczące bezpieczeństwa leku w leczeniu łuszczycy. Ta sama grupa przyjmująca Adalimumab potwierdziła bezpieczeństwo tego leku u pacjentów z łuszczycą i artropatią łuszczycową lub w przypadku obu tych dolegliwości występujących jednocześnie. Jak dotąd 30 spośród tych pacjentów poddawanych jest ciągłej kuracji od co najmniej roku, natomiast 50 przekroczyło 6 miesięcy kuracji.

Efalizumab jest środkiem biologicznym, który jako pierwszy został dopuszczony do leczenia łuszczycy. Opublikowano dane dotyczące 1266 pacjentów leczonych lekiem Efalizumab do 20 tygodni i nie zgłoszono żadnych nowych sygnałów na temat bezpieczeństwa.

 

Estery kwasu fumarowego są najczęściej wykorzystywaną ogólnoustrojową kuracją na łuszczycę, bardzo popularną w Niemczech. Ukończenie kolejnej fazy badań z zastosowaniem ulepszonej formuły tego kwasu wzbudziło zainteresowanie tym lekiem. Estery kwasu fumarowego wykazały również przekonującą efektywność w leczeniu stwardnienia rozsianego. Po zaakceptowaniu tego środka do leczenia stwardnienia rozsianego, spodziewane są dalsze prace nad lepszym wykorzystaniem go do skuteczniejszego leczenia łuszczycy. Obszerna ocena potwierdza długoterminowe bezpieczeństwo i efektywność obecnie dostępnego leku. Przebadano w sumie 984 pacjentów. Wszyscy pacjenci byli poddawani albo co najmniej 24-miesięcznej ciągłej kuracji, albo co najmniej 36-miesięcznej nieciągłej kuracji. Większość pacjentów uzyskało znaczącą poprawę lub uwolniło się od objawów choroby. Wyrazem bezpieczeństwa ten metody jest fakt, że nie odnotowano żadnych poważnych działań niepożądanych. Kuracja esterami kwasu fumarowego może być uważana za bezpieczny sposób na spowodowanie ustąpienia objawów stosunkowo szybko oraz zachowanie tego stanu przez dłuższy okres czasu.

Nowa inicjatywa, w postaci wprowadzenia nowoopracowanego narodowego programu leczenia łuszczycy, została ostatnio zapoczątkowana w Niemczech. Ten tak zwany rejestr PsoBest jest szczególnie interesujący, ponieważ umożliwi obserwację i analizę długoterminowego bezpieczeństwa i efektywności wszystkich zaakceptowanych ogólnoustrojowych kuracji antyłuszczycowych w praktyce klinicznej warunkach współistnienia dwóch lub więcej procesów chorobowych. Oczekuje się na ostateczne, rzetelne dane z rejestrów PsoBest.

 

Metaanaliza kuracji łuszczycowych

 

Najwyższy poziom dowodów osiągany jest tylko na podstawie metaanalizy, która stanowi ostateczne źródło informacji. Na spotkaniu EADV omówiono dwie takie analizy.

Pierwsze badanie poddawało analizie efektywność Tacalcitolu, pochodnej witaminy D, zaakceptowanego do leczenia powierzchniowego łuszczycy. Rezultaty opracowano na podstawie wyników u 552 pacjentów, z których 1 na 10 przyjmował placebo. Ta metaanaliza doprowadziła do wniosku, że potrzebna do leczenia jest wartość 4,7, to znaczy, że co piąty pacjent leczony lekiem Tacalcitol powinien zyskać PASI 50 lub wyżej w porównaniu z placebo. Dostarczono więc przekonującego dowodu na efektywność Tacalcitolu jako terapii łuszczycy łagodnej i umiarkowanej.

Inne badanie, systematycznie porównywało kuracje powierzchniowe i ogólnoustrojowe. Przeprowadzono tak zwane mieszane porównanie kuracji, co jest rozszerzeniem tradycyjnej metaanalizy. Wyniki dotyczące kuracji powierzchniowych zostały zaprezentowane na spotkaniu EADV. Najważniejszym odkryciem było, że stała kombinacja Calcipotriolu i Glucocorticosteroidu wykazywała największą efektywność. Kuracja stosowana dwa razy dziennie okazała się skuteczniejsza od stosowanej raz dziennie. Ta analiza potwierdza niemieckie zalecenia, które rekomendują stałą kombinację Calcipotriolu i Dipropionianu betametazonu jako złotą regułę kuracji powierzchniowych w łagodnych i umiarkowanych przypadkach łuszczycy pospolitej.

 

Ogólnoustrojowa natura zapalenia łuszczycowego - współistnienie kilku procesów chorobowych i biomarkery

 

Ogólnoustrojowa natura zapalenia łuszczycowego jest coraz częściej rozpatrywana. Poszukuje się biomarkerów, aby lepiej monitorować leczenie łuszczycy. Kilka badań zajmowało się związkiem łuszczycy z innymi chorobami.

Pierwsze badanie zajęło się historiami ponad 200 pacjentów przyjmujących Ustekinumab i chorujących na cukrzycę, nadciśnienie, hyperlipidermię, nadwagę, otyłość i paliło papierosy. Wyniki pokazały, że chorzy na łuszczycę cierpią na powyższe choroby w stopniu wyższym niż pozostali w ogólnej populacji. Trzy inne badania wykazały, że pacjenci z łuszczycą prowadzą styl życia, który zwiększa ryzyko zawału mięśnia sercowego oraz chorób układu sercowo-naczyniowego.

Biorąc pod uwagę ogólnoustrojową naturę zapalenia łuszczycowego próbowano określić biomarkery. Biomarkery są cechami, które są obiektywnie mierzone i oceniane jako wskaźniki normalnego biologicznego lub patologicznego procesu albo farmakologicznej reakcji na interwencję leczniczą. Biomarkery zastępują więc wynik kliniczny.

Poziom jednego z najpowszechniej stosowanych biomarkerów zapalenia, białka C-reaktywne (CRP), jest podwyższony w przypadku łuszczycy i wskazuje na przyszłe ryzyko układu sercowo-naczyniowego. Badanie analizujące CRP obejmujące 1212 pacjentów pokazuje, że CRP było podwyższone u pacjentów, szczególnie tych cierpiących równocześnie na łuszczycę jak i artropatię łuszczycową. Skuteczna kuracja w tym przypadku Adalimumabem, zaowocowała znaczącym spadkiem koncentracji CRP.

Cząsteczka bliżej wskazująca na patogenezę zapalenia łuszczycowego to białko adhezyjne, selektyna-p. Gra ona poważną rolę w rozwoju miażdżycy i łuszczycy pospolitej. Podczas analizy poziomu selektyny-p u pacjentów cierpiących na różne choroby zapalne i zakaźne, odnotowano znacznie podwyższony poziom w porównaniu ze zdrowymi pacjentami. Interesujące jest, że parametry te obniżyły się po skutecznej kuracji choroby. W przypadku łuszczycy zmianie tej towarzyszył spadek PASI, co wskazuje na selektynę-p jako na potencjalny biomarker zapalenia łuszczycowego.

 

 

 

“New Developments in Psoriasis Therapy”

Wolf-Henning Boehncke

EADV 2008: Psoriasis

 

http://www.medscape.com/viewarticle/582677

 

 

 

Oprac. Zofia Heliasz

Ost. aktualizacja: 2008-12-01